Profession: Heartbreaker

Als de Amerikanen de Franse markt bestormen dan kunnen wij dat andersom ook, moeten ze in Parijs hebben gedacht. De romantische komedie Profession: Heartbreaker speelt zich af aan de Cote d'Azur maar veel Franser wordt het niet. Of stiekem toch wel?

Romain Duris, die even gemakkelijk getroebleerde dertigers neerzet (Exils, Persécution) als historische grootheden (Molière, Arsène Lupin) speelt hier de charmante Alex die met zijn zus en zwager een bedrijf runt dat tegen betaling relaties op de klippen laat lopen. Voorwaarde is wel dat een van beide partners zich ongelukkig voelt. Gelukkige verhoudingen laten ze met rust, ook al kan Alex het geld goed gebruiken nu hij een flink bedrag aan de maffia moet terugbetalen. Die bedrijfsmoraal wordt echter overboord gezet als Alex de mooie, rijke Juliette van haar aanstaande echtgenoot moet losweken.

Slapstick
Als je dan toch een Française moet kiezen voor de Amerikaanse markt dan neem je Vanessa Paradis, de actrice die iedereen minstens een keer moet hebben gezien in Patrice Leconte's La fille sur le pont. Dat is de mademoiselle die de Amerikanen kennen als de vrouw van Johnny Depp, en waarover Depp ooit verklapte dat hij in eerste instantie vooral op haar rug was gevallen. Onduidelijk hoe je dat het best kunt interpreteren. Natuurlijk is Profession: Heartbreaker niet alleen voor de Amerikaanse markt bedoeld. Maar het is wel een film die z'n best doet om een zo groot mogelijk publiek te bedienen en die daardoor nergens verrast. Maar vermakelijk is ie wel. De slapstickhumor en de verplichte jaren tachtig-hits worden aan beide kanten van de oceaan moeiteloos herkend, maar waarom die connectie met de jaren tachtig erin zit, wordt jammer genoeg nergens duidelijk. Juliette wordt helemaal week van 'The Time of My Life' uit Dirty Dancing en in de auto doet ze niets liever dan meezingen met 'Wake me up before you Go-Go' van Wham. Dan heb je geen professionele hartenbreker meer nodig om deze juffrouw te veroveren. Een jukebox is genoeg.

Je zou van mening kunnen zijn dat een film met zo veel moois ter beschikking — deze twee acteurs, Parijs en Monte Carlo als decors — verleidelijker had moeten zijn. Maar misschien zit de charme van de film nou net in z'n tegenzin om voluit te gaan. Er is chemie tussen Romain Duris en Vanessa Paradis, of Depp het nou wil of niet, maar die is er vooral dankzij Juliettes gereserveerdheid. Dankzij haar weerbarstige houding blijft de film tot het laatste moment boeien omdat verschillende eindes open worden gehouden. Charmant dus, gelikt en toch weerbarstig. Dus behoudt de film toch nog iets Frans naast al die Amerikaanse genreconventies. En het is ook wel aardig om te bedenken dat Alex' trucjes om vrouwen te versieren in zekere zin ook slaan op film als het medium dat ons verleidt, en waardoor we ons laten verleiden. Waarin elke acteur en actrice professionele hartenbrekers zijn en wij hun gewillige slachtoffers. Elke keer weer.