Pillow Talk

Jan Morrow is een hardwerkende, zelfverzekerde binnenhuisarchitecte in New York. Hoewel zij nog steeds single is, beweert zij best gelukkig te zijn, wat haar meestal dronken huishoudster Alma botweg betwijfelt. Jan heeft een eigen inkomen waarmee zij hooggesloten mantelpakjes maar soms ook sexy kleding koopt (zie haar dansscène in een nauwsluitende witte jurk, met laag uitgesneden rugdecolleté). Zij is de ideale 'girl next-door', letterlijk, maar met haar buurman Brad Allen, een liedjescomponist en verstokt vrouwenversierder, ruziet zij alleen maar over de telefoonlijn die ze noodgedwongen moeten delen.

In Pillow Talk houdt Doris Day lang haar preutse imago vol, maar de bestemming van zelfs een carrièrevrouw ligt (zeker in Hollywoodkomedies) in de armen van een man. Het was een geweldig publiekssucces en de eerste van drie films samen met Rock Hudson; nu lijkt het ouderwetse cinema, pure malligheid, maar Day & Hudson blijven een garantie voor een zorgeloos avondje uit.

De discrepantie tussen de publieke figuur Rock Hudson en diens homoseksuele privéleven is al jaren bekend terrein, maar indertijd moest hij zichzelf via de kieren van zijn rollen laten zien, in de hyperromantische komedies met Doris Day of in serieuzere, melodramatische films van Douglas Sirk. Zo zou hij over zijn rol in Pillow talk kunnen zeggen: "It's okay to be gay as long as you're a straight pretending to be gay. But what if you're a gay actor passing for straight playing the role of a straight pretending to be gay? Whew!"

Eind jaren 60 veranderde de seksuele moraal, net als de smaak van het bioscooppubliek. Day stapte over naar de televisie. Daarnaast profileerde zij zich als dierenrechtenactiviste, iets wat zij gemeen heeft met een andere blonde godin die zich uit de filmwereld heeft teruggetrokken, Brigitte Bardot.