Nói albínói

De 17-jarige Nói woont in een gat in IJsland, van de wereld afgesloten. Hij verveelt zich dood en naar school gaat hij maar zelden. Natuurlijk wil hij die sneeuwwitte gevangenis ontvluchten met zijn grote liefde: het meisje van het benzinestation.

Nói's vader droomde er ooit van een wereldberoemd muzikant te worden. Nu is hij taxichauffeur in een dorp met slechts een paar straten en bovendien stevig aan de drank. Het is Nói's moeder wel gelukt om de helblauwe fjord achter zich te laten. Nói woont bij zijn oude oma, die hem 's ochtends wekt door vlak bij zijn hoofd een jachtgeweer leeg te schieten. Hij is een puber waarvan moeilijk is vast te stellen of hij een absolute nietsnut is of een wonderkind. Hij lost in een handomdraai de Rubik's kubus op en wint in vier beurten met Mastermind om een stapel seksblaadjes, verder lijkt hem niet veel te lukken.

Gortdroge humor en melancholie: bekende ingrediënten in een tragikomedie. Niets daarvan, Nói Albínói is volstrekt origineel. Het toont de marteling van geestverdovende saaiheid, het fysieke en emotionele isolement van tieners die op geen enkelem manier door hun omgeving geïnspireerd of uitgedaagd worden en die nog minder om hun omgeving geven. Een innemende, ontroerende en bij vlagen hilarische film (net als puberale worstelingen zelf), die tegelijkertijd een serieus onderwerp met een scheutje verfijnde surrealisme en diepgang behandelt.

Een magisch meesterwerk van Dagur Kári, een van de meest veelbelovende talenten van dit moment. Hij nam ook de stemmige soundtrack voor zijn rekening.