This Is My Picture When I Was Dead

Regisseur Mahmoud Al Massad toont een reconstructie van die aanslag, met gemaskerde motorrijders die Mraish' auto onder vuur nemen, waarbij ze ook de vierjarige Bashir raken. Ook die wordt in eerste instantie dood verklaard - vandaar de titel van de documentaire.

In voice-over horen we de volwassen Bashir, die worstelt met de herinneringen aan zijn vader en aan het Palestijnse verleden. Zelf liet hij zich inspireren door een leraar, die zei: 'Jouw vaders wapen was een geweer, jouw wapen is je pen'. Bashir bezoekt vroegere medestrijders van zijn vader, die hem vertellen over diens PLO-verleden. Hij spreekt met zijn moeder, die met hem een oud fotoalbum doorbladert en vertelt hoe voor zijn vader 'de zaak' altijd voorrang had op het gezin. Bashirs zoektocht door herinneringen wordt gespiegeld in een hersenscan, die hij ondergaat als onderdeel van een medisch onderzoek. In (oude en recente) nieuwsbeelden komen verschillende kanten van het Israëlisch-Palestijns conflict voorbij. In Jordanië, waarvan ongeveer een derde deel van de bevolking bestaat uit gevluchte Palestijnse immigranten, speelt het een belangrijke rol.