Les Barons

Belgische humor en Marokkaanse flair: zie daar de ingrediënten voor een '100% halal komedie', zoals debuterend regisseur Nabl Ben Yadir zelf zijn film omschrijft. Hassan heeft genoeg van rondhangen: hij wil stand-up comedian worden.

Credits

  • Land
    België
    taal
    Frans, Nederlands, Arabisch
    duur
    111 min.

'Nabil, waarom zijn films over ons altijd zo triest, waarom gaat het altijd over slechteriken en politie? Is het niet eens tijd dat er gelachen wordt?' Deze vragen van zijn moeder zette de Belgisch-Marokkaanse regisseur Nabil Ben Yadir aan tot het maken van deze debuutfilm, de komedie Les barons.

Hassan en zijn vrienden vormen samen Les barons, Brusselse jongens die het liefst een beetje lummelen of rondtoeren in een hun (te) dure auto in de hoop meisjes op te pikken. Hassan droomt echter van meer: het liefst zou hij stand-up comedian worden. Een 'beroepskeuze' die noch bij zijn vrienden, noch bij vader in goede aarde valt. Als Hassan dan ook nog verliefd wordt op Malika, de zuster van mede-Baron Mounir, zijn de rapen gaar.

Ben Yadir wil met deze luchtige en tegelijk subtiele komedie de vooroordelen rond de Marokkaanse gemeenschap te lijf gaan. Niet de spijkerharde crimineel Tony Montana uit Scarface is het rolmodel, zoals het vooroordeel wil, maar veel eerder de Franse komiek Louis de Funès. Het resultaat is, in Ben Yadirs eigen woorden 'une comédie 100% Hallal'. Jan Decleir is te zien als groenteboer Lucien.

Recensie van de Filmkrant
De Belgische Shouf Shouf

In de wijk Molenbeek, het Osdorp van Brussel, hebben de Belgisch-Marokkaanse hangjongeren Mounir (Mourade Zeguendi), Aziz (Monir Ait Hamou) en Hassan (Nader Boussandel) van nietsdoen een levensfilosofie gemaakt. Volgens hen wordt ieder mens geboren met een vast rantsoen aan voetstappen. Het is dus het beste om zo weinig mogelijk te lopen, want als het rantsoen op is, wacht de dood.

Het zitten en liggen gaat de vrienden, die zich ‘de baronnen’ noemen, uitstekend af, waarbij de kruidenierswinkel van een oude Brusselaar (Jan Decleir) als hangplek functioneert. De drie houden het zelfbedrog dat ze de burgerij te slim af zijn lang vol, maar hun vriendschap komt onder zware druk te staan als Hassan iets van zijn leven wil gaan maken. Nog erger: hij wil cabaretier worden.

Het wekt de woede van Mounir, de fanatiekste aanhanger van de ideologie van het nietsdoen, die zijn gezag in rap tempo ziet afbrokkelen, want ook zijn zus, een tv-presentatrice (Amelle Chahbi), is zijn bemoeienis met haar leven spuugzat. Maar Hassan wacht nog een barrière: zijn vader wil dat hij buschauffeur wordt en met een keurig islamitisch meisje trouwt.

Achter de etnische grappen in Les barons schuilt een dynamische coming-of-age-film. Hassan doorziet als eerste van de drie dat hun gehang voortkomt uit angst. Achter de machopraatjes schuilen onzekere jongens, die zich vastklampen aan hun ambitieloze, veilige leventje in de wijk.

Debuterend regisseur Nabil Ben Yadir, die zelf in Molenbeek opgroeide, wilde 'miserabilisme en slachtofferdenken' vermijden. Daarin is hij uitstekend geslaagd. Minder goed is hij in de afwikkeling van zijn verhaal: de dramatische wendingen aan het slot zijn ongeloofwaardig.

Beoordeling: ***