Le quattro volte

Le quattro volte geeft een poëtisch beeld van de levenscyclus en de ononderbroken tradities op het platteland van Zuid-Italië. Zonder dat regisseur Frammartino bewust op zoek gaat naar de vertedering, heeft de film een hoog feelgood-gehalte.

Van de vier delen in Le quattro volte heeft slechts één een menselijk gezicht: een oude herder slijt zijn laatste dagen in een dorpje in Calabrië, het zuidelijkste puntje van Italië. Hij hoedt er zijn geiten op de heuvels die de meeste dorpelingen allang verlaten hebben in hun trek naar de grote stad. Ondertussen volgen we de eerste stapjes van een pasgeboren geitje en het verschieten van de kleuren van een vijgenboom met de seizoenen.

Op het filmfestival van Cannes was Le quattro volte niet alleen bij het publiek favoriet, de film viel ook zeer in de smaak bij de pers, die het lef van de maker, de trefzekere regie, de beeldende vertelling en de subtiele humor en spanning zeer wist te waarderen. De film won onder andere de Europa Cinema Label Award.