Il gattopardo
Credits
-
RegieLuchino Visconti, 1963metClaudia CardinaleAlain DelonBurt LancasterLandFrankrijkItaliëtaalItaliaans en Latijnduur186 min.
Di Lampedusa situeerde zijn vertelling over de kwijnende invloed van de Siciliaanse adel ten tijde van de Risorgimento, de jaren van de Italiaanse eenwording (1815-1870). Visconti's meesterwerk ging op 28 maart 1963 in première in Italië en werd alom geprezen; de film ademde grandeur in alles – art-direction, fotografie, spel en montage – en was een fijngevoelig portret van een verdwijnende cultuur. Voor de hoofdrollen contracteerde Visconti sterren als Claudia Cardinale, Burt Lancaster en het jonge talent Alain Delon. Lancaster is de Siciliaanse prins Don Fabrizio die met lede ogen aanziet hoe de alleenheerschappij van de aristocratie afbrokkelt: zijn onbezonnen neef Tancredo Falconeri (Delon) legt het zelfs aan met een burgermeisje (Cardinale) en sluit zich aan bij de troepen van Garibaldi.
De restauratie van Il gattopardo – onder verantwoording van Twentieth Century Fox' Film Preservation Department – was voor het eerst te zien op het filmfestival van Cannes in 2010, in het bijzijn van hoofdrolspelers Delon en Cardinale. De restauratie werd mede mogelijk gemaakt door de financiering van Gucci en Martin Scorseses The Film Foundation.
Luchino Visconti
Luchino Visconti (1906-1976) vestigde zijn naam als vernieuwer van de vooroorlogse Italiaanse filmindustrie - die voornamelijk komedies en melodrama's produceerde - met films als Ossessione (1942) en La terra trema: episodio del mare (1948). Hij was gevormd door de naturalistische stijl van de Franse cineast Jean Renoir en filmde op natuurlijke locaties, werkte zowel met amateurs als professionele acteurs en propageerde een onopgesmukte, intense speelstijl. In zijn latere films werkte hij met sterren als Anna Magnani (Bellissima, 1951), Burt Lancaster, Silvana Mangano en Alain Delon.
Constante in zijn oeuvre - een twintigtal, met internationale prijzen onderscheiden films - is de sombere, broeierige blik op familierelaties, seksualiteit en politieksociale decadentie (Il gattopardo, 1963, La caduta degli dei, 1969, Morte a Venezia, 1971). Visconti maakte ook naam als theater- en operaregisseur (met Maria Callas). Hij overleed in 1976 aan de gevolgen van een beroerte die hem eerder had getroffen tijdens de opnamen van Ludwig (1972).