Il bidone

Hun methode is het aanwakkeren van hebzucht bij goedgelovige slachtoffers. Ze doen zich voor als priesters of als ambtenaren die krotbewoners voorrang willen verlenen bij de toewijzing van een appartement, mits enig handgeld wordt betaald.

De jongste van het stel, Bruno (met de bijnaam Picasso), beeldt zichzelf in dat hij ooit nog eens een echte schilder zal worden. Roberto hoopt ook op artistiek succes: hij vindt zich net zo goed als alle populaire zangers in de hitparade. De oudste, Augusto, voelt zich vooral onbehaaglijk omdat hij zijn jaren begint te merken. Tegen de klippen op geniet hij van het goede leven in kroegen en nachtclubs, maar hij realiseert zich terdege dat dit dronkemansgeluk betreft.

Nino Rota onderstreepte met zijn muziek de ontwikkelingen in de film, van het opgewekte begin naar het navrante verlies van ieders illusies. Gewoontegetrouw recyclede Rota zijn composities: de fanfare uit Il bidone keert terug in Fortunella, een film van Eduardo De Filippo uit 1958, en een melodie op een feestje in Il bidone wordt omgevormd tot het motief van de prostituées in Le notti di Cabiria.