Harry Potter and the Half-Blood Prince
- Info
- Lees recensie
Credits
-
LandVerenigd KoninkrijktaalEngelsduur153 min.
In Harry Potter and the Half-Blood Prince heeft Voldemort zowel de Dreuzelwereld als de tovenaarswereld in zijn greep. Zweinstein is niet meer de veilige thuishaven. Harry vermoedt dat er zelfs gevaar schuilt binnen de muren van Zweinstein, maar Perkamentus is meer bezig met Harry voor te bereiden op de laatste strijd die snel nadert. Samen proberen ze een manier te vinden om de verdediging van Voldemort te doorbreken. Perkamentus schakelt hiervoor zijn oude vriend en collega in; de argeloze bon vivant Professor Hildebrand Slakhoorn, die goede connecties heeft en mogelijk over cruciale informatie beschikt. Intussen krijgen de studenten met een tegenstander van een heel andere orde te maken. Hun hormonen spelen hun namelijk parten. Harry voelt zich steeds meer aangetrokken tot Ginny, maar heeft een concurrent in Daan Tomas. Belinda Broom heeft besloten dat Ron de ware voor haar is, maar ze heeft alleen geen rekening gehouden met de chocolaatjes van Regina Valster! Dan is er ook nog Hermelien, die groen ziet van jaloezie, maar vastbesloten is haar gevoelens te verbergen. Terwijl de romantiek in de lucht hangt, houdt één student zich op de vlakte. Hij wil koste wat kost zijn plan trekken, al is dat een duister plan. De liefde kleurt Zweinstein roze, maar een tragedie ligt op de loer. Zweinstein zal nooit meer hetzelfde zijn.
Zesde Potter excelleert in visuele flair en overtuigingskracht
Vanaf het begin van de serie zat er een opgaande lijn in de films over tovenaarsleerling Harry Potter. De derde aflevering, The prisoner of Azkaban (2004), was ronduit meesterlijk. Het daaropvolgende The goblet of fire (2005) verraste door zijn stijlvaste grimmigheid. Na deze ijzersterke delen viel de vijfde Harry Potter wat tegen. In The order of the Phoenix (2007) pakte de komst van een Rita Verdonk-achtige dictator op tovenaarsschool Zweinstein heel aardig uit. Ronduit teleurstellend was het echter, dat de complexe relaties en de politieke intriges uit het jeugdboek niet op volwassen wijze vertaald waren naar het filmdoek. Af en toe was de plot zelfs zo fragmentarisch dat je alleen als lezer van de (veel beter uitgewerkte) roman alle gebeurtenissen aan elkaar kon knopen.
Het lag voor de hand om het kwaliteitsverlies in de schoenen te schuiven van regisseur David Yates. Deze Britse ambachtsman had zijn sporen weliswaar verdiend als televisiemaker bij de BBC, maar daarmee was hij nog niet van het kaliber van zijn voorgangers Alfonso Cuarón (Azkaban) of Mike Newell (Goblet). Nu Yates het zesde deel in de serie wel met veel visuele flair en overtuigingskracht naar de bioscoop loodst is het tijd om de mening te herzien: Order of the Phoenix faalde niet door een slechte regie, maar door tekortkomingen in het script.
In tegenstelling tot film nummer vijf werd Harry Potter and the Half-Blood prince geschreven door Steve Kloves, die ook de eerste vier boeken van schrijfster J.K. Rowling succesvol naar film wist te vertalen. Als het nodig is wijkt Kloves af van Rowlings tekst. Geen enkele scène is onduidelijk of overbodig in Kloves' relaas over de steeds ernstiger wordende strijd tussen de welwillende tovenaars die zich verzamelen rond Harry Potter, en de fascistoïde aanhangers van de in zwarte magie gespecialiseerde Heer Voldemort. Samen met zijn schooldirecteur en beschermheer Albus Perkamentus (Michael Gambon) onderzoekt Harry de duistere plannen van Voldemort. Daarbij is een belangrijke rol weggelegd voor de onvolprezen veteraan Jim Broadbent, die excelleert als de nieuwe toverdrankdocent Hildebrand Slakhoorn.
Het heeft geen zin om deze film te bekijken zonder voorkennis van de eerdere afleveringen. Maar wie zou zichzelf dat plezier willen ontzeggen? In technisch opzicht kan The Half-Blood Prince zich volledig meten met de andere afleveringen uit de serie. Alleen al de griezelige scènes waarin Harry en Perkamentus worden aangevallen door angstaanjagende onderwaterwezens rechtvaardigt het, dat de film geschikt is bevonden voor kijkers vanaf twaalf jaar.
Die wat oudere leeftijdsgroep zal zich ook het best herkennen in de goed uitgewerkte puberperikelen van Harry en zijn boezemvrienden Ron Wemel (Rupert Grint) en Hermelien Griffel (Emma Watson). Want ook al proberen de kwade krachten van Voldemort Zweinstein te ondermijnen: de leerlingen van de in het in het nauw gedreven school hebben minstens zoveel aandacht voor hun in het rond gierende tienerhormonen.