Grande Hotel

In de jaren vijftig verrees het Grande Hotel van Beira in de toenmalige Portugese kolonie Mozambique, als ware het slaapplaats voor toeristen aan de Côte d'Azur. Het als een golvende suikertaart ontworpen Grande Hotel stond met al zijn pracht en praal symbool voor de hoogmoed van het kolonialisme. Maar wat ooit een vijfsterrenhotel was, met 110 ruim bemeten kamers, een olympisch zwembad en een luxe restaurant, is nu slechts een ruïne.

Meer dan 3500 Mozambikanen hebben inmiddels hun toevlucht gevonden tussen de brede gangen en imposante trappenhuizen. Alles wat van waarde was, is gesloopt en verkocht; alleen het betonnen karkas staat nog overeind. Zonder water of elektriciteit maken de bewoners er het beste van. Kleine bedrijfjes bloeien er op, maar er is ook geweld en gevaar.

Lotte Stoops portretteerde enkele van de huidige bewoners van het Grande Hotel en bezocht in Portugal een vroegere gast, die nog altijd terugverlangt naar haar tijd in Mozambique. Een schrijnend, maar ook fascinerend en visueel indrukwekkend relaas van een droom die gedoemd was een nachtmerrie te worden.