Go Get Some Rosemary

De tweede speelfilm van broers Ben en Joshua Safdie - een semiautobiografische vertelling over hun kinderjaren - geldt als één van de meest opmerkelijke onafhankelijke Amerikaanse films van de laatste tijd.

Credits

  • Regie
    Ben & Joshua Safdie
    , 2009
    Land
    Verenigde Staten
    Frankrijk
    taal
    Engels
    duur
    100 min.

Vader Lenny brengt ieder jaar een paar weken door met zijn zoons Sage (9) en Frey (7). Zij laten zich oordeelloos meevoeren door het grillige en wispelturige gedrag van hun manische vader. Deze American Indie-film, een komische ode aan het leven en de feilbare mens, gaat vragen over verantwoordelijkheden, ouderschap en volwassen worden niet uit de weg.

Vooral de geïmproviseerde, door John Cassavetes geïnspireerde speel- en filmstijl en de maniakale vertolking van een instabiele vaderfiguur door Ronald Bronstein werd geprezen in de vakpers. Go Get Some Rosemary was eerder te zien op de filmfestivals van Cannes, Thessaloniki en Sundance. Sonic Youth-gitarist Lee Ranaldo is te zien in een bijrol.

Reacties

afbeelding van Nico van den Berg
Submitted by Nico van den Berg on vr, 08/20/2010 - 23:53.

Mooi liefdevol portret van een wat wankele vader met een onbegrensde loyaliteit aan zijn twee zoons. Na OSS 117 (heel wat anders!) de tweede parel in de serie Previously Unreleased dit jaar.

afbeelding van Gonzalo Fernández
Submitted by Gonzalo Fernández on wo, 08/25/2010 - 00:53.

Het gaat hier om een ellenlange aaneenschakeling van YouTube-achtige shots (zeg maar slecht opgenomen, slecht belicht, met slechte audio) waarin de personages niet verstaanbaar zijn omdat ze door elkaar praten. Er is geen sprake van verhaal (misschien wel van portret, zoals Nico hierboven aangeeft), er zijn geen mooie beelden, er is alleen maar stress en een irritante bewegende dogmacamera (ja, ja, ik weet het, dat is bedoeld om de hectiek van het leven van het hoofdpersonage weer te geven, maar mij geeft het alleen maar koppijn en ik vat het op als gebrek van de regisseurs aan betere middelen om hun verhaal —welk verhaal?— te vertelen).
Ik begrijp wel dat het cool is om te zeggen dat je dit soort films mooi vindt omdat ze in het Filmmuseum gedraaid worden en aangeprezen worden door de zogenaamde vakpers (laat me niet lachen). Maar ik durf er een mooi ding om te verwedden dat hier geen hond naar zou kijken als dit door een of andere janlul op YouTube (of waar dan ook op internet) werd gezet. Misschien leuk voor de filmacademie en de vrienden van de regisseurs, maar niet voor de bioscoopzaal.
Doe jezelf een plezier en ga toch maar lekker NIET naar deze film. Er valt niets te lachen. Er valt niets te beleven. Er valt niets te genieten. Het is iets voor filmnerds die graag te koop lopen met het feit dat ze van obscure shit houden.
En trouwens... Lee Ranaldo in een bijrol? Hallo? Wat hij in deze film doet heet volgens mijn filmwoordenboek figureren. Hij is maar een paar seconden in beeld en doet zijn mond niet eens open. Dus ook niet naar deze film gaan als je een Sonic Youth-idioot bent.

afbeelding van Nico van den Berg
Submitted by Nico van den Berg on zo, 09/05/2010 - 23:04.

Niemand zegt dat je de film wél goed moet vinden. Een filmervaring is puur persoonlijk en juist daarom geschikt (en des te leuker) om er met anderen naderhand over te discussiëren.
Ik zie mezelf niet als nerd (op welk gebied dan ook), wel als filmliefhebber. Ik vond dit een boeiende film. Niet omdat de film in het Filmmuseum te zien was of vanwege een evt. goede recensie. Maar wel omdat de film me op een aantal momenten echt wist te raken. Juist daarom zou ik mensen niet heel snel afraden naar een film te gaan, tenzij ik de mensen goed ken en weet wat iemand leuk vindt of raakt.
Juist in het bekijken van dit soort films kan je soms zelf verrast worden. Of juist niet, zoals bij jou. En dat is prima, dat heb ik ook regelmatig bij films. Maar dan is er weer niets leuker om er daarna met elkaar van mening over te verschillen ;-)

afbeelding van Gonzalo Fernández
Submitted by Gonzalo Fernández on do, 09/09/2010 - 10:22.

Hoi Nico:
Het was niet mijn bedoeling jou persoonlijk aan te vallen, laat staan jou af te schilderen als nerd. Ik ken je immers niet. Jouw reactie vind ik erg sportief en ik heb er alle respect voor dat je deze film boeiend vond. Inderdaad: niets leuker dan er met elkaar van mening over te verschillen. Als we allemaal dezelfde mening hadden was dit een saai boeltje!

afbeelding van Nico van den Berg
Submitted by Nico van den Berg on do, 09/09/2010 - 11:32.

En daar kan ik me, hoe saai dat ook is, dan weer helemaal in vinden ;-)

afbeelding van Roos van der Meer
Submitted by Roos van der Meer on wo, 09/08/2010 - 23:05.

Ik geef Gonzalo gelijk wat betreft het geluid. Mede ook doordat er geen ondertiteling is, was het soms lastig te verstaan. Daarentegen vond ik wel dat de film een mooi beeld schetste over een vader die graag voor zijn kinderen wil zorgen, maar hier eigenlijk niet in staat toe is.