Café Cineville: Fight Club

  • Info
  • Over de regisseur

Vliegende tanden, dickframes en een poëtisch destructieve climax. Met Fight Club vestigde David Fincher zich definitief als belangrijke filmmaker en bewees Brad Pitt een voortreffelijke acteur te zijn.

Credits

  • Regie
    David Fincher
    , 1999
    met
    Edward Norton
    Brad Pitt
    Land
    Verenigde Staten
    taal
    Engels
    duur
    139 min.

Na The Game maakte David Fincher met Fight Club een visueel en narratief kunststukje dat, net als Se7en, één van de meest besproken films van dat jaar zou worden. Het verhaal van de film werd door het vele expliciete geweld door de critici als onbeduidend neergezet, maar diezelfde critici kwamen daarop terug toen de onderliggende boodschap over hersenloos consumeren tot hen doordrong. Fight Club is dan ook intelligent vermaak van de bovenste plank.

Edward Norton laat zich tijdens een praatgroep voor terminaal zieken wekelijks tegen een stel man-boobs aandrukken als remedie tegen zijn slapeloosheid. Dit verandert wanneer hij de charismatische Tyler Durden (Brad Pitt) ontmoet. Samen starten zij Fight Club, een bijeenkomst voor mannen die elkaar de hersenen inslaan, want 'It's only after you've lost everything that you're free to do anything'.

Ruim tien jaar na dato is Fight Club nog even overtuigend en belangwekkend, en bovendien een virtuoos verfilmd verhaal.

Deze film is onderdeel van: Café Cineville

David Fincher

De in Denver, Colorado geboren David Fincher (1962) begon zijn filmcarrière bij George Lucas' special effects-huis Industrial Light & Magic, waar hij werkte aan films als Star Wars: Episode VI – Return of the Jedi (1983) en Indiana Jones and the Temple of Doom (1984). Zijn eerste klus achter de camera was voor een reclame voor de Amerikaanse kankerstichting. Daarna zouden nog talloze commercials en videoclips volgen. Zo maakte Fincher onder andere de video's voor Madonna's Express Yourself en George Michaels legendarische Freedom.

Alien³ (1992), Finchers speelfilmdebuut, liep uit op een fiasco. De regisseur hekelde de bemoeienis van filmstudio 20th Century Fox en wilde niks meer met het eindresultaat te maken hebben. Met het door een veel kleinere studio gemaakte Se7en (1995), had hij wel succes en tekende het begin van een reeks door critici en publiek bejubelde thrillers: The Game (1997), Fight Club (1999), Panic Room (2002) en Zodiac (2007).

De meer toegankelijke films The Curious Case of Benjamin Button (2008) en The Social Network (2010) leverde hem twee Oscarnominaties op.