The Face of Another

Hoe zou u handelen als niemand zou weten dat u het was, als u het gezicht van een ander zou hebben? The Face of Another is een stilistisch werk uit de jaren 60 van artistieke alleskunner Hiroshi Teshigahara.

Ontmoet de boven de nek volledig in verband gewikkelde Mr. Okuyama (Tatsuya Nakadai), herstellend van een industriële brand die zijn aangezicht en oude leven verwoest heeft. Samen met zijn psychiater Dr. Nira (Mikijiro Hira) gaat hij een traject in van experimentele chirurgie dat hem uiteindelijk een nieuw gezicht geeft, ontleend aan het gezicht van een model. Okuyama zwijgt over zijn nieuwe gelaat en vertelt zijn vervreemde vrouw (Machiko Kyô) dat hij op vakantie gaat, terwijl hij de stad niet zal verlaten. Wanneer hij haar vervolgens als anonieme vreemde weet te verleiden, raakt Okuyama verstrikt in een duistere verkenning van zowel de grenzen van zijn persoonlijkheid als ook de moraal.

The Face of Another viel bij de release in 1966 voor veel critici een beetje tegen. Na het alombejubelde, voor twee Oscars genomineerde en in Cannes bekroonde Woman in Dunes (1964) waren de internationale verwachtingen hooggespannen. Mede doordat Teshigahara met hetzelfde artistieke team werkte, bestaande uit schrijver Kôbô Abe, cinematograaf Hiroshi Segawa en componist Tôru Takemitsu. The Face of Another was een dusdanig eigenzinnig project dat het allicht niet in één keer te bevatten was; met de jaren heeft het echter enkel aan status en respect gewonnen en doet het nog immer veel stof tot nadenken opwaaien in filmkritiekland.

Thema Moderne Klasieker
In januari is het thema van de Moderne Klassiekers: 'Identiteit'. Kijk hier naar de trailer voor deze Moderne Klassiekermaand.

Op het witte doek zullen vijf films hun licht schijnen op de beeldvorming van de mens, van publieke figuren tot intieme geliefden. Films die 'kijken en bekeken worden' tot hun thema en onderzoek maken: wat betekent het om een persoon in beeld te vangen of om een beeld van onszelf te creëren, wat laten we zien en wat blijft verborgen?

In januari spelen de Moderne Klassiekers met de spanning tussen identiteit en imago, in het vage schemergebied waar personen personages zijn en personages tot persoon worden.