El secreto de sus ojos
- Info
- Lees recensie
Credits
-
RegieJuan José Campanella, 2009LandArgentiniëtaalSpaansduur127 min.
Benjamín Espósito (Ricardo Darín), een gepensioneerd medewerker van de Argentijnse rechtbank, besluit een boek te schrijven over een oude, onopgeloste zaak die hem nooit heeft losgelaten. Espósito heeft destijds meegewerkt aan het onderzoek naar de verkrachting en moord op een jonge, pasgetrouwde vrouw. Al snel denkt hij te weten wie de dader is.
Met zijn nieuwe onderzoek, waarbij hij op veel tegenwerking stuit, brengt hij zichzelf, zijn alcoholistische collega Pablo Sandoval (Guillermo Francella) en zijn nieuwe baas Irene Menéndez Hastings (Soledad Villamil), op wie hij heimelijk verliefd is, in gevaar. Desondanks zet Espósito door, in de hoop fouten uit het verleden recht te kunnen zetten.
Zware thema's worden afgewisseld door komische momenten waardoor de film nooit te zwaar wordt. Briljante shots afgewisseld door mooie kleine scènes.
Gelaagd spel met herinneringen
Wie met pensioen gaat, ontkomt niet aan terugblikken. Dat geldt ook voor de ongetrouwde, kinderloze onderzoeksrechter Benjamin Esposito (fraaie rol van Ricardo Darín). In zijn memory lane komt een onopgeloste zaak uit 1974 naar boven drijven. Het zit de net gepensioneerde dwars hoe justitie toen omsprong met de gruwelijke moord op een verkrachte jonge vrouw.
Om krachtdadig optreden te suggereren, werden twee onschuldige mannen opgepakt en gemarteld. Esposito's protest tegen de gang van zaken werd genegeerd en de zaak gesloten. Nu hij met pensioen is, wil hij een roman over de moordzaak schrijven. Hij zoekt contact met Irene (sterke Soldedad Villami), de vrouw die toen zijn chef was en op wie hij heimelijk verliefd was. Sinds zijn overplaatsing na de moordzaak heeft hij haar niet meer gezien. Kan de tijd voor hen worden teruggedraaid? En kan hij de moordzaak alsnog oplossen?
Gelaagde vertelling
De romanverfilming El secreto de sus ojos door de ervaren regisseur Juan José Campanella gaat over een man die in het reine wil komen met zichzelf. Heen en weer springend tussen verleden en heden, dat zich in de film kort voor het jaar 2000 bevindt, toont de film zijn gemiste kansen en fouten, en de poging die een kwart eeuw later te herstellen.
Het kan de kijker niet ontgaan dat in Esposito's levensloop de recente Argentijnse geschiedenis zich weerspiegelt. Niet alleen de gepensioneerde onderzoeksrechter, maar het land als geheel kampt met traumatische herinneringen. De film maakt het voelbaar doordat de moordzaak zich afspeelt in de rechteloze sfeer die in 1976 tot de militaire dictatuur leidde.
Maar er is meer: wie door de thriller- en liefdeslaag heenkijkt, ziet een subtiele verhandeling over het gebruik van herinneringen voor de constructie van levensverhalen. Door Esposito's ogen kreeg zijn verliefdheid op Irene in de kwart eeuw erna steeds meer glans. Door haar tot nooit meer te overtreffen liefde te bombarderen, creëerde hij een verklaring voor zijn levenslange alleen-zijn.
Irenes reactie op deze dramatisch-romantische voorstelling van zaken is nogal ontnuchterend: als zij Esposito's grote liefde was, waarom liet hij haar dan achter? El secreto de sus ojos is een rijke, gelaagde film.
Beoordeling: ****
Reacties
Topfilm! Meeslepende thriller met een edge en een verrassend einde.
Als een paella: kip, vlees, vis, schaaldieren, groenten, rijst en specerijen. Een heerlijke film voorzien van alle ingrediënten. Kortom, genieten.
Normaliter heb ik het niet zo op detectives/thrillers, maar deze film schittert door de manier waarop alles gedoseerd wordt; alles is precies goed, niets is té: het drama, het spel van de acteurs, het plot, de fotografie. Kortom: een intelligent gemaakte en boeiende film.
Argentijnse verwerking-van-het-verleden-film doet zowel in thematiek als stijl denken aan Paul Verhoevens - 'Houdt het dan nooit op!' - Zwartboek. Mist net als Zwartboek dan ook net die 'edge' om de film echt interessant te laten worden. Wat rest is een goedgemaakt, zij het enigszins slaapverwekkend drama: twee sterren (**)
Een degelijk gemaakte thriller. Goed gespeeld en in beeld gebracht, maar het blijft allemaal wel aan de oppervlakte en verrast nergens. Wat dat betreft een echte Oscarwinnaar begin dit jaar, waarbij betere en scherpere films als Das weisse Band en Un Prophète genadeloos werden gepasseerd. Maar daar zijn het dus de Oscars voor ;-)
Als je kijkt met de Oscars - en dus de vergelijking met Das weisse Band en Un prophète - in het achterhoofd, is het misschien moeilijk om enthousiast te worden over deze film. Maar is dat eerlijk? Binnen zijn beperkingen vind ik dit wel degelijk een bijzondere film, met een mooie dubbele ontknoping die me nog wel even bij zal blijven. Geen meesterwerk, maar zeker de moeite waard.
Eerlijk is denk ik elke film met dezelfde onbevangenheid over je heen laten komen. En dan wordt je nu nu eenmaal door de ene film meer geïmponeerd dan door de ander. Dat staat los van welke beperkingen dan ook.
Het is verder een prima film en ik heb me er goed mee vermaakt. Met je laatste zin kan ik het ook alleen maar eens zijn.
Typisch een film voor op een regenachtige zondagmiddag, wanneer je tenminste het afval al hebt gescheiden, de vaat weer schoon is, de schoenen gepoetst in de kast staan, de auto gewassen is, de vakantiefoto's in het album zitten, de ramen gelapt zijn, en de krant van zaterdag uit is.
Wat een domme resencie!
I will admit that I was kind of critical at first, there are simply too many Spanish-language pseudo-brilliant movies out there which receive praise much too quickly (some of course deserve it). However, this movie is - overall - very good. If Ricardo Darin, the main actor, would be a native English speaker I am pretty certain he would be a big star in Hollywood, he is simply great, his performance very authentic, very believable. I did not find the end of the movie very convincing, also the way they made all main actors look 20 years older was pretty bad and almost a bit of an unwanted joke. In any case, overall its a very good movie, highly entertaining with a strong cast.
The art and talent of telling a simple story in a way that wraps the viewer from beginning until the end is a gift. "El Secreto de sus Ojos" is a good example of that gift, where the director is in no hurry, taking well his time while keeping a good pace. The characters are not complicated; instead, they're quite transparent with their emotions without forcing too much.
The camera work starts simple, to surprise me with a beautiful shot half way into the story, keeping me glued to the screen while the whole scene develops seamlessly. The music is calm, but romantic and the ending is a logic surprise, carried out with simplicity and yet full of emotional power. This movie is for those who appreciate cinema for what it is: pure expression of ideas and a genuine passion for telling good stories. You should definitely try it. ★★★★
Ik wist absoluut niet wat ik moest verwachten en geef toe dat ik zeer onder de indruk ben. Naarmate het einde nadert weet je wellicht al wat er gaat gebeuren, maar dit maakte het voor mij niet minder intens. Zeer mooi.
Ik vind nog steeds de flauwe grappen in deze film, de kantoorhumor, onge-evenaard!