
Chinatown
Credits
-
RegieRoman Polanski, 1974metJack NicholsonFaye DunawayJohn HustonLandVerenigde StatentaalEngelsduur130 min.
Chinatown evengoed het chef-d'oeuvre van scenarioschrijver Robert Towne, die voor Chinatown een Oscar won en later het vervolg schreef, The Two Jakes (1990). Hij leidt de kijker onopvallend om de tuin in zijn nachtmerrie-achtige doolhof. Met optredens van regisseur Roman Polanski (in de befaamde nose slitting scene) en John Huston als de malafide projectontwikkelaar.
'Er is mij geen andere regisseur bekend die de geur van verraad zo doordringend van het doek weet te krijgen. Ruikt allen mee.' (Theo van Gogh).
Roman Polanski
Roman Polanski werd in 1933 geboren in Parijs. Drie jaar later verhuisden zijn ouders terug naar hun geboorteland Polen. Toen Polen door Nazi-Duitsland werd bezet, kwamen Polanski's ouders, beiden Joods, in het concentratiekamp terecht. Zelf wist Polanski aan arrestatie te ontsnappen. Hij overleefde door rond te zwerven in bossen en op het platteland. Na het einde van de oorlog werd hij herenigd met zijn vader. Zijn moeder was in Auschwitz omgekomen.
Hoewel zijn vader hem op de technische school inschreef, had Polanski zijn zinnen gezet op een carrière in de film. Met zijn speelfilmdebuut Mes in het water (1962) werd hij gelijk genomineerd voor de Oscar voor beste buitenlandse film. Na het succes van zijn Britse films Repulsion (1965) en Cul-de-sac (1966) maakte hij met Rosemary's Baby (1968) zijn eerste Hollywoodfilm. De legendarische psychologische thriller betekende zijn definitieve doorbraak als filmmaker.
Niets leek Polanski te kunnen stoppen, maar in 1969 sloeg het noodlot toe. Zijn vrouw Sharon Tate, acht maanden zwanger, werd samen met vier anderen vermoord door leden van de sekte van Charles Manson. Polanski raakte in een depressie. Met Chinatown (1974) vierde hij zijn grote comeback, maar die was van korte duur. In 1977 werd Polanski's werk opnieuw overschaduwd door privé-problemen. Hij werd gearresteerd op verdenking van de verkrachting van een dertienjarig meisje en vluchtte naar Frankrijk.
In de jaren die volgden wisselde Polanski successen als Tess (1979) en Frantic (1988) af met flops en kleine films. The Pianist (2002), waarin Polanski zijn eigen ervaringen tijdens de Tweede Wereldoorlog verwerkte, bevestigde definitief Polanski's status als een van de grootste Europese regisseurs. Met die film won hij een Oscar voor beste regie. In zijn afwezigheid - de Amerikaanse justitie jaagt nog altijd op Polanski - beloonde de Hollywoodgemeenschap hem met een staande ovatie.
