A Brand New Life

Intiem autobiografisch speelfilmdebuut van Ounie Lecomte (in 1991 als actrice te zien in Paris s'éveille van Oliver Assayas). Won onder meer de Asian Film Award van het Tokyo Film Festival en de Cinekid Film Award.

Credits

  • Regie
    Ounie Lecomte
    , 2009
    Land
    Zuid-Korea
    Frankrijk
    taal
    Koreaans
    duur
    92 min.

De kleine Jinhee (9) wordt zonder uitleg door haar vader naar een weeshuis gebracht. Ze weigert te geloven dat hij haar nooit meer op komt halen. Hij is toch haar vader?

A Brand New Life is Ouine Lecomte's eerste regiewerk en deels gebaseerd op haar eigen jeugd. De film is geproduceerd door de gerenommeerde schrijfster Lee Chang-dong, meester van de Koreaanse cinema.

3.5 sterren gebaseerd op 2 ratings

Reacties

afbeelding van Lars
Submitted by Lars on di, 09/07/2010 - 22:52.

Jongejonge wat vond ik ditte een goeie flim. bizonder dat dat meisje in een weeshuis woont. lijkt mij ook wel tof. ook wel leuk met al die kinderen en die griezelige non en zo. en vond dat dode vogeltje ook gaaf. werd ie opeens begraven. zou ik niet durven denk ik misschien. :-) vroeg me wel af of het een echte vogel was want. en lekker gesnoept tijdens de flim met lekker sinas. :-)

afbeelding van CineMaarten
Submitted by CineMaarten on wo, 09/08/2010 - 19:49.

Een Koreaans pareltje. Een zeer geschikte film om alvast warm te lopen voor PIFF 2010 dat in oktober weer plaatsvindt te Busan (en waar je als filmliefhebber en waardig Cineviller natuurlijk bij moet zijn!).

De signatuur van producent Lee Chang Dong (redactie: het is een dude!) is overduidelijk. Maar de verwachtingen lagen natuurlijk ook hoog. Eerder was Lee immers zeer succesvol als regisseur met de films Oasis (2002 - gelauwerd op het filmfestival in Venetie) en het prachtige Miryang (2007 - de film werd genomineerd voor de gouden palm, en Jeon Do Yeon won terecht de prijs voor beste vrouwelijke hoofdrol).

Seol Gyeong Gu (die in Oasis naast Moon So Ri nog een van de hoofdrollen vertolkte) neemt hier genoegen met een cameo als vader van Jinhee. Het acteren gaat haar zo vanzelfsprekend af, dat pas opvalt hoe goed het eigenlijk is zodra twee Amerikanen (een stel potentiele adoptiefouders) de soepele verhaallijn wreed verstoren met hun brute overacting.

Naast de waardeloze cast van de niet-Koreaanse acteurs (ze zijn helaas dungezaaid daar) is mijn enige punt van kritiek dat de laatste scene de cut heeft gehaald. De scene daarvoor was namelijk een perfecte afsluiting geweest voor deze prachtige film.

Gaat dat zien, gaat dat zien..