Among Horses and Men

  • Info
  • Lees recensie

Regisseur Marjoleine Boonstra filmde drie maanden in een Amerikaanse staatsgevangenis in Nevada. Daar bereidt men langgestraften voor op de terugkeer naar de maatschappij met behulp van een uniek project: het temmen van wilde paarden.

Credits

  • Regie
    Marjoleine Boonstra
    , 2010
    Land
    Nederland
    taal
    Engels
    duur
    78 min.

Het uitgestrekte woestijnlandschap van de Amerikaanse staat Nevada vormt het indrukwekkende decor van Among Horses and Men, een film over een uniek samenwerkingsproject tussen man en paard. De staatsgevangenis The Northern Nevada Correctional Centre beschikt over een ranch, waar men de wilde paarden vangt, temt en verkoopt die in dit gebied leven. Voor een groep van zeven gedetineerde mannen, die hun straf er bijna op hebben zitten, vormt de ranch de basis voor het begin van een nieuwe toekomst.

Op de ranch werken ze intensief samen met de wilde, koppige maar ook zeer gevoelige dieren. Onder leiding van rodeorijder Hank leren de gedetineerden de paarden te vertrouwen en te temmen tot saddled horses - ze hervinden zichzelf, ze ontwikkelen 'goed gedrag'. Voor de paarden zijn zij immers geen misdadigers met een lang strafblad, maar mannen als elk andere. En zo wil het drie maanden durende project het vertrouwen van de gedetineerden in het leven herstellen - nodig om een soepele herintrede in de maatschappij te verzekeren.

Regisseur en scenarist Marjoleine Boonstra brengt heel nauwkeurig de intimiteit tussen paard en man in beeld, en het kwetsbare veranderingsproces van de gedetineerden dat daaruit voortvloeit.

Getemde zware jongens

Geheel zonder oordeel is Among Horses and Men van Marjoleine Boonstra, over Amerikaanse gevangenen in de woestijn van Nevada die als therapie wilde paarden temmen en trainen. Deze paarden veroordelen niemand, net als de filmmaakster, die geen vragen lijkt te stellen. De gevangenen worden waarschijnlijk hun hele leven lang al met de nek aangekeken, maar niet door deze paarden, en niet door deze filmmaker. Op gevoel moeten de paarden worden getraind, want anders lukt het niet. In dit trainingsproject komt alles aan op de toewijding van de gevangenen Chris, Dean, Gilbert, Charles, Steven, Bo en Mike. Zij hervinden een deel van hun zelfvertrouwen en weten via de paarden een brug te slaan naar de wereld die buiten de gevangenis op hen wacht.

Spiegel
Filmmaker en fotografe Marjoleine Boonstra (Ulay — In Photography, Haven, Bela Bela) filmde dit project waarbij delen van de kuddes wilde paarden gevangen worden genomen door plaatselijke ranchers, waarvan er één onderdeel is van de staatsgevangenis The Northern Nevada Correctional Centre. Boonstra volgde de gedetineerden tijdens de drie maanden durende training. Dat blijkt geen ontspanningsoefening want de mannen moeten vaak in de spiegel kijken en aan grondig zelfonderzoek doen. Zoals Chris zegt: 'Ik denk dat een paard je veel over jezelf leert, je slechte karaktereigenschappen, je zwakheden maar ook je kracht.' Om het vertrouwen van het dier te winnen, is veel geduld en zelfinzicht nodig. Dean: 'Ik ben altijd op mijn hoede maar als ik bij de paarden ben hoef ik dat niet te zijn. Als je jezelf opent dan openen de paarden zich ook. Hoe meer je ze vertrouwt, hoe meer ze jou vertrouwen. Ze veroordelen je nooit, ze zijn er gewoon voor je.' 
De zware jongens moeten zelf ook getemd worden en worden als was in het aangezicht van de paarden. 'Je hebt nergens controle over, ook niet over je leven, dus dat idee laat je snel achter je.' Trainer Hank maakt snel duidelijk dat hij geen babysit voor de gevangenen is. De mannen moeten wat leren en zichzelf ontwikkelen en de beste manier om dat te bereiken is niet door te praten maar door wat te doen.

Psychologisch inzicht door fysieke arbeid: het is belangrijk voor deze mannen maar het is geen inzicht waar de kijker zelf heel erg door verrast wordt.