The American
Credits
-
LandVerenigde StatentaalEngelsduur103 min.
Jack (George Clooney), een beruchte huurmoordenaar, is een meester in zijn vak. Wanneer een klus in Zweden moeizamer verloopt dan verwacht duikt hij onder in een Italiaans gehucht. Terwijl hij de tijd doodt met bezoekjes aan prostituee Clara (Violante Placido), begint Jack te twijfelen aan zijn bestaan als ijskoude killer.
The American - gebaseerd op de roman A Very Private Gentleman van Martin Booth - is de tweede speelfilm van regisseur/fotograaf Anton Corbijn. In 2007 ontving hij nog veel lof voor zijn biopic Control, over Ian Curtis, de leadzanger van Joy Division.
Reacties
Erg benieuwd naar deze film! In ieder geval een prestatie dat deze film het afgelopen weekend nummer 1 van de Amerikaanse box office was. Zeker omdat de New York Times de film beschrijft als: "some of its features — European setting, slow pacing, full-frontal female nudity — are more evocative of the art house than of the multiplex". En een mooie grote rol voor Thekla Reuten.
Goeie film, helemaal geen flat characters (!), tenminste niet als je tussen de regels door kan lezen. Ik vond het een lust voor het oog en oor, want muziek van Herbert Gronemeijer erg mooi en indringend. En ik ben een italie-fan dus boter op m'n neus.
Helemaal met Deniz eens. Clooney zet juist een hele mooie rol neer, totaal geen flat character. Het plot is misschien wat eenvoudig, maar het gaat om de worsteling van het hoofdpersonage, en die is prachtig uitgewerkt.
Er zijn mensen die de film als traag hebben ervaren maar ik heb me geen minuut verveeld. Voor mensen die afgaan op het affiche is het misschien een tegenvaller als ze hebben gemist dat het geen actiefilm is. Wél prachtige sfeerbeelden wat natuurlijk helemaal aan Corbijn is toevertrouwd maar ook het toenemende beklemmende gevoel van ongemak van de hoofdrolspeler weet hij goed over te brengen. Clooney is goed gecast voor deze rol; wachten op de eindscène is door zijn spel de moeite waard.
Ondanks of juist dankzij het trage tempo een meeslepende film. Naast de mooie beelden van Anton Corbijn (maar dat kan je van hem verwachten) ook één van de betere filmrollen van George Clooney. Geen eendimensionaal karakter, maar iemand die onder het ingehouden masker vol zit met emotie, raffinement en "control". Extra verrassing: nooit geweten dat Herbert Grönemeyer zulke mooie filmmuziek kan maken!
Hmm.. ik zal voortaan rekening houden met spoilers (al is - CENSUUR (red.) - geen spoiler, ik noemde het dan ook om het clichématige karakter van de film mee aan te geven)
En met flat character bedoelde ik waarschijnlijk meer een voorspelbaar karakter; de hoofdpersoon worstelt inderdaad met van alles maar wordt wat mij betreft nergens interessant. En dat die worsteling bovendien ook nog samenvalt met de 'change of scenery' vind ik al helemaal teveel van het goede.
Ga je nu serieus weer dezelfde "spoiler" benoemen? Het maakt niet heel veel uit of je dit wel of niet als een spoiler beschouwt. Het is een uitspraak over het slot van de film, wat mensen als een spoiler kunnen interpreteren. Dus voor de zekerheid poets ik em weer weg :)
Ik vond het bloedeloos...slecht script, houterige dialogen, plotholes, slecht acteerwerk door met name Thekla Reuten (oef!). De worsteling van Clooney had veel beter gekund.
Thekla Reuten vond ik ook niet zo goed uit de verf komen in deze film. Violante Placido spatte wel van 't doek af.
Worsteling van Jack/Edward kwam inderdaad helemaal niet over. Wellicht is het een idee om wat meer tijd te besteden aan de karakters en de relaties tussen de verschillende personen in plaats van aan de "mooie shots van de natuur"....dat wil nog wel eens helpen bij het maken van een film. Verder hield het acteerwerk en de dialogen ook niet over.
Kijken naar The American van onze eigen Anton Corbijn gaf me hetzelfde gevoel als het aanschouwen van de WK finale die ons eigen Nederland tegen Spanje mocht spelen. Het is een mengsel van trots en teleurstelling. Want wat is het geweldig dat onze eigen Anton met zijn tweede film al op het hoogste podium van de wereldcinema meepeelt, maar wat is het tegelijkertijd tergend jammer dat hij het toch net niet weet af te maken. Want hoewel Corbijn ontegenzeggelijk goed presteert met een soms sterke beeldtaal, ingehouden spanning en goed optreden van sterspeler Clooney, weet hij de film door een paar lelijke missers uiteindelijk niet naar de overwinning te leiden. Wat mij betreft had de massale huldiging van onze nieuwe nationale trots dan ook nog wel even uitgesteld mogen worden tot ie echt met scherp gaat schieten.
Sorry voor alle mensen die 'm goed vonden, maar ik vond de film waanzinnig slecht. Ondanks toch sterk spel van George Clooney is het verhaal tergend voorspelbaar en clichématig en is de film volgepropt met tenenkrommend afgezaagde symboliek (''hello, mr. butterfly''). Nog schrijnender vond ik de weinig subtiele verwijzing naar 'Once upon a time in the west', want dit toonde alleen maar hoe erg Corbijn er niet in is geslaagd met succes elementen daarvan over te nemen, en zijn zogenaamd met moraal spelende contact met de priester. Het meest teleurstellend vond ik trouwens het feit dat de film helemaal niet zo mooi geschoten was als ie beloofde te zijn. Ik kon daarnaast nog best leven met het feit dat Thekla Reuten geen moment overtuigend was en dat rurale Italianen zich zo goed in het Engels weten uit te drukken, maar de te minimale karakterstudie en het middelmatige camerawerk konden het uiterst zwakke verhaal niet opvangen. Jammer.
To say it right upfront: I have no strong feelings about this movie, its not bad but its also not very memorable. I liked the scenery/camera and the soundtrack by Herbert Groenemeyer. The movie itself is a bit predictable and a bit slow. Thus, I guess there is a risk of finding it a bit boring. I was watching it together with a friend who understands a bit about cinematography and she was outraged how bad the movie was and George Clooney in particular. I was not as critical and in general found it sufficiently entertaining and even though I am for sure not a fan of George Clooney (in fact I sort of avoid his movies) but I also did not think his performance was so bad. Bottom line: Nothing mind-blowing, nothing amazing or great, maybe a tiny grain of indifference, but other than that sufficiently entertaining ...
Nicely shot, as you would imagine Anton Corbijn would do. Script was a bit boring..
Mislukte film die eigenlijk nergens over gaat en eigenlijk helemaal geen film is, maar een collectie van bewegende mooie foto's, die de indruk wekken een doel op zich te zijn geweest i.p.v. een middel om iets te vertellen. Dat Corbijn een goede fotogtaaf is, kunnen we aan deze film wel zien. Een duidelijk voorbeeld van 'schoenmaker, houd je bij je leest!" Alleen het acteerwerk van Clooney verdient verdient een eervolle vermelding.
Niet veel toe te voegen aan deze berichten. Mooi, maar weinig overtuigend en ongeloofwaardig.
As Christopher Cross used to sing, 'forever really means until the day it ends', George Clooney's character finds his way through life with a mixture of pain and pleasure, with a promise of undying love. "The American" is, first of all, insipid to watch, painful and God knows what else might translate a boring trip through a highway in the middle of the desert. I didn't have the chance to read the book, but I pretty much guess the story should have stayed in print.
Slow movies tend to make the viewer relate to the character in a deep and personal way, but not all of them are successful in achieving that goal. "The American" certainly didn't make it for me although Clooney could really breath life into someone whose mind is so screwed up that I sympathize with his effort. He did a good job, but the story didn't help much. I wanted to be engaged, but I found myself yawning quite a few times, looking at my watch and wondering what I was going to eat when I arrived home. I know it makes no sense, but that what movies like this do to me. Sorry! ★★