Alamar
- Info
- Lees recensie
Credits
-
RegiePedro González-Rubio, 2009LandMexicotaalSpaansduur73 min.
Alamar speelt zich af op een bijzondere locatie: het Mexicaanse koraalrif Banco Chinchorro. Daar brengen grootvader, vader Jorge en de vijfjarige zoon Natan hun dagen door met het vissen op kreeften en snappers. Terwijl het afscheid nadert tussen vader en zoon, die met zijn moeder teruggaat naar Rome, maakt Natan niet alleen kennis met het leven op zee, maar ook met zijn familie-achtergrond.
Regisseur González-Rubio debuteerde in 2005 met Toro negro, een rauw portret van een stuntman annex stierenvechter. Alamar is zijn eerste speelfilm, die overigens op het randje balanceert tussen documentaire en fictie.
Tijgerwinnende film in docustijl
Haar liefde maakte haar blind, beseft een Italiaanse (Roberta Palombini) een jaar of vijf nadat ze viel voor een Mexicaanse visser (Jorge Machado). Ze mist Rome en zal met haar vijfjarige zoontje (Natan Machado Palombini) terugkeren naar de stad. Als afscheid mag de vader (Jorge Machado) het joch een paar dagen meenemen naar zee. Liefdevol brengt de visser zijn zoontje in aanraking met de ongerepte natuur. Hij toont niet alleen de idyllische maar ook de wrede kanten van het leven in zee. Vissen en kreeften worden door hem aan een speer gespietst en grote vissen aan boord doodgeslagen. Een in de buurt zwemmende krokodil is beter af, want die krijgt het visafval.
Afscheid
Alamar, dat op het filmfestival in Rotterdam een Tiger Award won, schetst in een melancholieke wolk van afscheidsbesef een innemend beeld van de relatie van een vader met zijn zoontje. De visser beseft dat het zijn laatste kans is om zijn zoontje een natuurervaring te bezorgen die hij nooit meer zal vergeten. De Mexicaanse filmmaker Pedro González-Rubio vertelt het verhaal met documentaireachtige beelden. Ze passen uitstekend bij de film, want daarin lijken de personages, die in de film dezelfde namen hebben als in de werkelijkheid, zichzelf te spelen.Toch roept Alamar ook irritatie op doordat hij soms op het randje van kitsch verkeert. De visser lijkt met zijn ontblote torso weggelopen uit een commercial voor exotische vakanties. En het verschil tussen beschaving (Rome) en natuur (paradijselijke zee) hebben we wel eens subtieler verbeeld gezien.
Beoordeling: ***
Reacties
Schitterend mooie film over een manier van leven zoals God het bedoeld heeft. Adam en Eva hebben zo geleefd, totdat ze van de boom der kennis aten en het Paradijs uitgegooid werden. Een film van serene rust, balans en emoties van een stressvrij leven, waarin individuen een echte en hechte band met elkaar kunnen aangaan. Een film ook over hoe je een kind een ervaring kunt meegeven die niemand hem ooit meer kan afpakken. Beslist een must!
Af en toe werd ik een beetje draaierig van het gedobber van het bootje maar daar heeft vast niet iedereen last van en over het geheel is het een prachtige film die je volledig ontspannen naar buiten laat gaan met een blij gevoel na het zien van de liefdevolle momenten tussen vader en zoon. Mooi!
leuk deze vernieuwde Cineville site! nu kan ik ook recensies schrijven dus hier komt de eerste dan. nou ik was gisteren dus met Lars naar Alamar geweest. erg mooie rustige film over een jongen met krulletjes die op een woonboot in het buitenland woont. heel anders die boot dan die hier in de stad hoor en ook veel lekkerder weer daar. zijn vader heeft ook krullen maar hij lijkt helemaal niet op het jongetje dat zijn zoon speelt dus dat was niet echt geloofwaardig wel jammer dus. zielig voor al die vissen die ze gingen doodmaken samen de hele tijd maar ja ze werden zelf ook bijna gegeten door een grote krokodil die vonden wij eng! al met al een leuke film ik hoop dat ze een vervolg maken.
jongejonge wat vond ik ditte een goeie flim. bizonder dat die papa in een huisje op ut water woont. lijkt mij ook wel tof. ook wel leuk met al die vissen en die griezelige krokodil en zo. en vond die witte vogel ook gaaf. kwam die opeens boven op zijn arm zitten. zou ik niet durven denk ik misschien. :-) vroeg me wel af of het een echte vogel was want. en lekker gesnoept tijdens de flim met lekker cola. :-)
Een mooie poëtische film. Met het grote contrast tussen de stad en het ongerepte eiland kan je de film ook als een fantasie of droom zien. Een kleine jongen die zijn vader nooit echt heeft gekend, droomt van waar hij vandaan komt, hoe hij met zijn vader leeft en hoe zijn vader hem met liefde dingen bijbrengt. Het knappe van de film is dat je er dus op veel manieren naar kan kijken, zonder dat de film je een bepaalde richting op duwt.
Een van de mooiste films van het seizoen. Pas later las ik dat het allemaal echt is, dus niet in scène gezet. Als je bedenkt hoe ze het gefilmd hebben, met alle apparatuur op zo'n klein huisje op palen... schitterend!